play / pauze / stop

Veendam ligt in Oost Groningen, en daar hebben ze het niet gemakkelijk. Vandaar de blijdschap toen een dokter kwam vertellen dat er onder Veendam magnesiumzout in de grond zat, en dat dat heel gezond was. Hij noemde het ‘het witte goud’[i]. Baden in magnesiumzout zou goed zijn tegen psoriasis.[ii] Dat is een lelijke huidziekte met grote rode vlekken die bovendien jeuken. Er zijn een aantal behandelingen die wat helpen. Of een bad met magnesiumzout helpt is nogal twijfelachtig.[iii] Maar als je wanhopig bent probeer je alles.

Vanuit Veendam is intussen een levendige handel in magnesiumzout op gang gekomen.[iv] Het zou helpen tegen psoriasis maar ook tegen vermoeidheid, aderverkalking, hoge bloeddruk, kramp, depressie, reuma en ADHD. Maar er zijn helemaal geen goede bewijzen dat magnesium daartegen helpt.[v] Het is ook gek dat het magnesiumzout alleen wordt verkocht als gel of spray, voor op de huid. Als het zo gezond is waarom zou je het dan niet gewoon innemen? Ik denk dat dat is omdat het bitter smaakt, en als je er teveel van inneemt krijg je diarree. Bovendien is een overdosis magnesium gevaarlijk; het veroorzaakt verlamming van de spieren , het tast het hart aan en mensen kunnen ervan in coma raken. Er zijn zelfs mensen doodgegaan van teveel magnesium.[vi]

Dan vraag je je natuurlijk af of je van magnesium op je huid geen overdosis krijgt. De reclame voor magnesiumzout zegt dat het via de huid nog beter wordt opgenomen dan via de mond.[vii] Maar dat is gelukkig niet waar. Dat is onderzocht – heel merkwaardig – door het Israëlische leger. Die hadden voor hun soldaten een lotion ontwikkeld tegen gifgas. Die moesten ze op de huid smeren als ze werden aangevallen met zenuwgas. In die lotion zat magnesiumzout, en ze wilden weten of dat door de huid heen kon dringen, want dan werd het gevaarlijk. Maar -- magnesiumzout op de huid smeren had geen enkel effect op het magnesiumgehalte in het bloed van de soldaten.[viii]

Die reclame voor magnesiumsprays en gels is dus onzin. De Engelse Reclame Code Commissie heeft al  een advertentie voor magnesiumzout  uit Veendam verboden.[ix] Jammer voor Oost Groningen, maar als het niet werkt dan werkt het niet.


[i] Richard Danel. Over magnesiumcholoride en uw interstitium. NedMag Bulletin December 2009.

[ii] Wit Goud Schittert onder Veendam. Dagblad van het Noorden, 3 oktober 2009 p. 41. 

[iii] Steven R Feldman. Treatment of psoriasis. UpToDate 19.3 

[v] ‘dietary deficiency is unlikely to occur in people eating a normal varied diet.’ (Mann J,  Truswell RS. Essentials of Human Nutrition. 4th edition, 2011, Chapter 9.2)

‘Magnesium is found in a wide variety of foods, and because of this hypomagnesemia due purely to a magnesium deficient diet is rare. ……….Whether or not decreased dietary intake alone causes clinically significant hypomagnesemia is unproven.’ (Topf JM, Murray PT. Hypomagnesemia and hypermagnesemia. Rev Endocr Metab Disord. 2003.)

Voor een goed overzicht van wat er wetenschappelijk bekend is over magnesium, zie Linus Pauling Institute > Micronutrient Information Center > Magnesium. Zij schrijven onder meer: ‘Magnesium deficiency in healthy individuals who are consuming a balanced diet is quite rare because magnesium is abundant in both plant and animal foods and because the kidneys are able to limit urinary excretion of magnesium when intake is low.’Because of the potential risks of high doses of supplemental magnesium, especially in the presence of impaired kidney function, any disease treatment trial using magnesium doses higher than [350 milligram per day]  should be conducted under medical supervision.’

[vi] Onishi S, Yoshino S. Cathartic-induced fatal hypermagnesemia in the elderly. Intern. Med. 2006;45(4):207–10.

 Topf JM, Murray PT. Hypomagnesemia and hypermagnesemia. Rev Endocr Metab Disord. 2003. 

[vii] Richard Danel. Magnesium Health Institute. Application and dosage of magnesium oil, magnesium chloride crystals and magnesium chloride gel. 

[viii] Eisenkraft A, et al. Phase I study of a topical skin protectant against chemical warfare agents. Mil Med. 2009. 

Verkopers van magnesiumzouten stellen dat magnesium wèl wordt opgenomen door de huid en beroepen zich daarvoor op de volgende studie:

Watkins K, Josling PD. A Pilot Study to determine the impact of Transdermal Magnesium treatment on serum levels and whole body CaMg Ratios. European Journal for Nutraceutical Research 2010.
 
Dit was een studie bij 9 vrijwilligers die zich 3 maanden lang dagelijks besproeiden met magnesiumzout. De titel suggereert dat magnesiumgehaltes werden gemeten in het bloedserum, en het artikel zelf spreekt steeds over ‘cellular levels’, maar in werkelijkheid werd alleen magnesium in het hoofdhaar bepaald. Dat gehalte nam toe. Een probleem bij metingen aan hoofdhaar is dat het ook van buitenaf met magnesiumzout in aanraking kan komen. Bovendien ontbrak een controlegroep, de studie was niet geblindeerd en ook op andere punten voldeed de studie niet aan minimale wetenschappelijke eisen.

[ix] ASA Adjudication on Natures Naturals Ltd.