play / pauze / stop
    

Een pasgeboren baby gaat tegenwoordig meteen na de bevalling aan de borst. Ze wordt bloot op de blote huid van de moeder gelegd, met een dekentje erover en een mutsje op tegen het afkoelen. Zo’n baby kruipt vanzelf in de richting van de tepel. Dat vroege contact met het moederlijf en met de moederborst vergroot de kans dat het borstvoeden een succes wordt. Het lijkt ook de hechting tussen moeder en baby te verbeteren[1]

Maar het kan ook nadelen hebben, want op de buik liggen is voor een baby niet zonder risico. Traditioneel sliepen baby’s op hun rug, maar 50 jaar geleden begonnen deskundigen te verkondigen dat je je baby op haar buikje moest laten slapen. Dan was ze rustiger, ze sliep beter, het zenuwstelsel ontwikkelde zich beter, de baby kreeg er een sterkere rug van en er was minder kans dat ze stikte in haar eigen braaksel.[2] Dat was allemaal nooit grondig onderzocht, maar het klonk aannemelijk. Nergens zijn zoveel hypes over, als over hoe je met een baby moet omgaan. De gevolgen van deze hype waren vreselijk. Buikligging leidde tot een sterke toename van wiegendood, dus van baby’s die zonder aanwijsbare oorzaak dood in hun bedje lagen. In Nederland piekte dat in 1984, met ruim 200 sterfgevallen. Een op de 1000 baby’s stierf eraan. De kinderarts prof Guus de Jonge onderzocht hoe dat kwam en hij vond al snel een verband met buikligging, mogelijk omdat die baby’s niet genoeg lucht kregen. Hij ging daar de publiciteit mee in. Dat werd hem niet in dank afgenomen, maar uiteindelijk kreeg hij gelijk. Nu slapen alle baby’s weer op hun rug, en wiegendood is vrijwel verdwenen.[3]

Dat brengt me op het risico van buikligging voor net geboren baby’s. Ook pasgeborenen die buik op buik met hun moeder liggen kunnen zomaar ophouden met ademhalen. Het is heel zeldzaam, hoogstens een paar sterfgevallen per jaar. [4] Maar het is een goede reden om een uitgeputte jonge moeder niet alleen te laten met haar baby’tje aan de borst. Dat het de borstvoeding bevordert is goed, maar er moet wel iemand bij blijven die het in de gaten houdt.


[1] Moore ER et al. Early skin-to-skin contact for mothers and their healthy newborn infants. Cochrane Database Syst Rev. 2007  

[2] Brackbill Y, et al. Psychophysiologic effects in the neonate of prone versus supine placement. J Pediatr. 1973.  

Gilbert R, et al. Infant sleeping position and the sudden infant death syndrome: systematic review of observational studies and historical review of recommendations from 1940 to 2002. Int J Epidemiol. 2005. 

[3] Preventie van wiegendood. In: Johan Mackenbach. Successen  van Preventie 1970-2010. Uitgeverij Erasmus,  2011.

Het gemiddeld aantal sterfgevallen was 15 per jaar in 1969-1973, 171 in 1980-1989 (met een piek van 218 in 1984) en 16 per jaar in 2006-2009. CBS Statline. Doodsoorzaken; korte lijst (belangrijke doodsoorzaken), leeftijd, geslacht. 16.1 Wiegendood. 

[4] In Frankrijk en Duitsland gebeurt dit bij 1-3 per 100.000 pasgeboren kinderen. Met 200.000 geboortes per jaar zou dat voor Nederland neerkomen op 2-6 baby’s.

Andres V et al. Apparent life-threatening events in presumably healthy newborns during early skin-to-skin contact. Pediatrics. 2011  

Schrewe B. et al. Life-threatening event during skin-to-skin contact in the delivery room. BMJ Case Reports 2010. doi:10.1136/bcr.11.2010.3475

Nakamura T, Sano Y. Two cases of infants who needed cardiopulmonary resuscitation during early skin-to-skin contact with mother. J Obstet Gynaecol Res. 2008 

Poets A, et al. Sudden deaths and severe apparent life-threatening events in term infants within 24 hours of birth. Pediatrics. 2011